Sun. May 22nd, 2022
© Ndalohet kopjimi, riprodhimi dhe publikimi i informacionit pa cituar burimin e tij.

[ad_1]

Sipas statistikave, pothuajse çdo prind i vetëm është i bindur që ata po bëjnë punën e duhur duke rritur fëmijët e tyre dhe duke i mësuar ata mësime. Por në fakt, s’ është gjithçka kaq e thjeshtë dhe e qetë.

Shumica e kohës, të rriturit s’ mund të kontrollojnë emocionet e tyre dhe të ndëshkojnë fëmijët e tyre më shumë se sa meritojnë. Kjo, nga ana tjetër, ka pasoja negative për fëmijët: ata zhvillojnë frikë dhe stereotipe që e bëjnë gjithçka më të vështirë për ta.

Po qe se një fëmijë s’ kishte qëllime të këqija, ata s’ duhet të ndëshkohen

Shumicën e kohës, fëmijët s’ përpiqen të dëmtojnë askënd, ata thjesht duan të zbulojnë gjëra. Dhe kur një fëmijë thjesht po përpiqet të mësojë, ata duhet të mbështeten edhe Po qe se veprimet e tyre çuan në diçka të keqe. E njëjta vlen edhe për situatat që ishin rastësi të plota. Simpatizoni me fëmijën dhe tregojuani si ta rregullojnë situatën.

Kur ndëshkoni fëmijët për aksidente, prindërit rrezikojnë të krijojnë një person të pavendosur. Ata mund t’i bëjnë gjërat në komandë me të vërtetë mirë, posa janë mësuar të sillen në prani të dikujt të fuqishëm. Por kjo e rritur s’ mund të marrë vendimet e tyre, dhe ata gjithashtu s’ janë shumë të përgjegjshëmSugjerimet dhe porositë janë gjëra të ndryshme

Këto situata quhen veprime stereotipe. Shumica e kohës, prindërit mendojnë se mënyrat tradicionale të edukimit janë të drejta. Mendimi i të rriturve shkon kështu: “posa është e drejtë” ose “posa prindërit e mi bënë të njëjtën gjë”. Ekziston një ndryshim i madh midis thënies “Ndoshta, s’ duhet të luani lojëra?” dhe “Mos luaj lojëra”. E para është një sugjerim, dhe e dyta është një urdhër. Pra, ju duhet të ndëshkoni fëmijët tuaj vetëm Po qe se i keni urdhëruar fëmijët tuaj të bëjnë ose jo të bëjnë diçka.

Ndëshkimi s’ duhet të jetë emocional

Po qe se një fëmijë s’ dëshiron të bindet, disa prindër zemërohen vërtet dhe s’ mund ta kontrollojnë atë edhe pse i duan fëmijët e tyre. Shpesh shkaktohet nga pritjet e mëdha për fëmijët. Dhe kur këto pritje plotësojnë realitetin, prindërit bëhen të pakënaqur. Këto emocione duhet të shtypen.

Po qe se një fëmijë është lehtësisht i impresionuar, ata mund të kenë probleme në të ardhmen për shkak të gjithë ulërimave. Psikologët thonë se ata mund të varen nga njerëzit që kanë një status të lartë shoqëror.

Ndëshkimi publik është i papranueshëm

Ndëshkimi publik i bën fëmijët në siklet dhe zemërim. Psikologët s’ rekomandojnë të përdorni fraza popullore si “çfarë do të thonë njerëzit e tjerë?” Nga udha, shumë e njëjta gjë ndodh kur fëmijët shpërblehen në publik, ata mund të bëhen shumë arrogantë.

Një fëmijë që ndëshkohet shpesh në publik gjithmonë ndjehet i poshtëruar dhe pret që situata të përsëritet. Në jetën e tyre të rritur, ata mund të shndërrohen në një person që mbështetet plotësisht në mendimin e shumicës dhe ata s’ do të jenë në gjendje të marrin vendimet e tyre.

Po qe se i keni thënë që do ta ndëshkoni, duhet t’i ndëshkoni

Po qe se një prind premton se do të ndëshkoj një fëmijë, ata duhet ta bëjnë atë. Fëmijët shpejt e kuptojnë se prindërit thjesht thonë fjalë dhe ata ndalojnë t’u besojnë atyre. Sistemi i tyre i vlerave së shpejti dëmtohet: ata s’ mund ta kuptojnë ndryshimin midis së mirës dhe të keqes posa s’ kanë një sistem rregullimi.

Sidoqoftë, mund të lini pas dore dënimin Po qe se parashikimi i tij ishte tashmë efektiv. Por në këtë rast, duhet t’i shpjegoni fëmijës që kjo sjellje s’ është normale, është vetëm një përjashtim i rrallë.

Kur s’ e dini kush është fajtor, ndëshkoni të gjithë

Po qe se një prind s’ është i sigurt se cili fëmijë është fajtor, ata s’ duhet të ndëshkojnë vetëm njërën prej tyre. Në një situatë kur fëmija juaj ishte me një mik, s’ duhet të kritikoni aspak fëmijët e tjerë. Po qe se ata ishin me vëllezërit ose motrat e tyre dhe gjëja që ata bënë ishte serioze dhe duhet të ndëshkohen, atëherë të gjithë duhet të ndëshkohen.

Fëmijët duhet të ndëshkohen vetëm për veprimet aktuale, por jo për gabimet e së kaluarës

Një nga rregullat më të rëndësishme të rritjes së fëmijëve është: “Ndëshkimi – falja – harrimi”. Një fëmijë i cili ndëshkohet vazhdimisht për gabimet e tyre të së kaluarës s’ mund të jetë një person i fortë. Ata do të kenë frikë të bëjnë diçka të re dhe do të preferojnë një rutinë. Mund të jetë vërtet e vështirë për ta të mësojnë nga gabimet e tyre. Në vend që të analizojnë gabimet e tyre, ata thjesht do t’i rregullojnë.

Të gjithë prindërit duhet thjesht t’i shpjegojn fëmijës atë që bëri gabim.

Ndëshkimi duhet të jetë i përshtatshëm për moshën dhe hobin e tyre

Sistemi i ndëshkimit duhet të jetë i qartë dhe i ekuilibruar. Mos jep të njëjtin dënim për notat e këqija dhe një dritare të thyer. Gjëra të vogla – ndëshkime të vogla. Gjëra të mëdha – ndëshkime serioze.

Gjithashtu, duhet të merrni parasysh moshën dhe preferencat e një fëmije. Po qe se një fëmijë i pëlqen mediat sociale, duhet të kufizoni kohën e përdorimit të tyre që do të jetë një ndëshkim i mirë. Dhe Po qe se një fëmijë s’ e përdor atë aspak, duhet të mendoni për një mënyrë tjetër për t’i ndëshkuar ata.

Mos përdorni fjalë të këqija ose fyese

Kjo ndodh kur njerëzit janë vërtet emocionalë. Shumë prindër as që e vërejnë se e bëjnë atë. Psikologët rekomandojnë të përdorin vetëm një fjalor neutral.

Fëmijët sensitivë mund të kenë probleme me vetëvlerësim të ulët. Ata mund të mësojnë përmendësh kohën kur nëna ose babai i tyre përdorën një fjalë të keqe. Kjo është më serioze për vajzat, andaj tregohuni veçanërisht të kujdesshëm me to.

[ad_2]

Leave a Reply