Ese per Shkollën – Ese të ndryshme

Ese, Ese për shkollën , Shkolla

Ese, Ese për shkollën , Shkolla


Ese për Shkollën

Shkolla ime, vendi të cilin çdo ditë e vizitoj, dhe vendi i cili çdo gjë mua më mëson. Ajo është vendi më i mirë për mua, aroma që lëshon shkolla ështe ushqim i trurit tim, oborri i saj është si parajsa, muret e saj janë si shtëpia ime, shokët dhe shoqet janë si familja ime e dytë, arsimtarët janë si prindrit e mi të dytë. Shkolla është vendi më i shtrenjtë, aty gjej gjënë më të ndritshme “Diturinë”, sepse shkolla është çelsi i së ardhmes. Pa shkollë, askush nuk di sesi të sillet, apo sesi të kryejë një punë me rregull, shkolla bëri që ne të mësojmë gjëra të cilat çdo ditë i hasim si vështirësi. Ajo na mësoi shkrim, lexim, llogaritje, historinë e vendit tonë dhe botës, gjuhë tjera dhe shumë e shumë gjëra të cilat nuk kanë mbarim. Për mua shkolla është si një lule që kurrë nuk i ndalet aroma e diturisë.

Ese tjetër për shkollën

Shkolla është vendi i diturisë. Vendi ku nga mësuesit tanë kemi mësuar shkronjën e parë të alfabetit dhe alfabetin shqip.Vendi ynë është përballur me shumë vështirësi por ka arritur ta mbrojë alfabetin shqipë dhe gjuhën shqipe.Shkolla është njëra ndër gjërat më të vlefshme që ne kemi,pa shkollë ne nuk do dinim se si të sillemi ,çfarë të flasim,nuk do dinim se si të sillemi në rrugë me njerëz e shumë e shumë gjëra të tjera.Vendi në të cilin ne krijojmë familjen tonë të dytë,vendi ku oborri i shkollës ka aromën e
kënaqësisë,vendi në të cilin mësojmë se gjërat më të çmueshme të jetës tonë janë dituria dhe shkolla.Pa shkollë ne nuk do dinim asgjë andaj duhet
të jemi falenderues se kemi shkollën,vendin më të çmueshëm,familjen tonë gë
dytë.Aroma e librave është një kënaqësi tjetër të cilën shkolla na e mundësoi ta jetojmë,është kënaqësia më e bukur e një flete tjetër të jetës sonë.Shkolla na mësoi shkrim-lexim,na mësoi se si të bëjmë llogaritjet e jetës sonë.Na mësoi gjënë më të çmueshme në jetën tonë Diturinë.Kur numërojmë gjërat më me vlerë që ne kemi ndër të parat është edhe shkolla.Shpesh dëgjojmë mësimdhënësit tanë teksa na tregojnë për jetën e ne me kënaqësi i dëgjojmë dhe i kujtojmë çdoherë sepse janë gjërat që na shërbejnë gjithmonë .Shkolla është vendi ku fillon lumturia dhe ku kujtimet e saj mbesin gjatë tërë jetës me ne.Unë jam shumë e lumtur që qëkur isha e vogël dy mbretëresha më mësuan mua njëra është nëna e tjetra është mësuesja.Poashtu tanimë edhe të gjithë arsimtarët që na mësojnë e ne po rritemi me mësimet e tyre,jam krenare që kam shkollën vendin tim të diturisë,ku mësova shumë gjëra mësova shkrim leximin,historinë e vendit tim dhe të botës,ku mësova se paraja nuk është çdo gjë sepse paraja nuk mund ta blejë diturinë,nuk mund ta blej respektin që një person ka për të tjerët,nuk mund ta blejë moralin e një personi,buzëqeshjen…etj
Shkollë e dashur faleminderit që mi mësove të gjitha gjërat e që tashmë jam e gatshme për një të ardhme që po më pret,jam tejet falenderuese që ti më mësove e edhe po më mëson,është e vërtet fjala që thotë se Dituria nuk merr fund asnjëherë,atë do e gjesh gjithmonë në çdo faqe libri,sa më shumë që lexojmë aq më shumë dimë.

Ese tjetër për shkollën

Vendi me i mire,me i vlefshem per mua vendi ku buron ditura,vendi me i shtrenjte.
Shkolla,eshte cerdhe e diturise,sepse aty mesohen gjerat e jetes,mesohet llogaritje,shkrim dhe lexim,historine e kombit tone e mesojme,dyert e shkolles jane te hapura gjithmone dhe nuk do te mbyllen asnjehere.
Shkolla eshte obligim i mire dhe obligimi cdo njeriu.Aty takohemi,argetohemi ne shoqerine,na ligjerojne mesueset,prinderit tane te dyte.
Librat jane shoket me te mire,me te dashur,me te besueshem.Ne jete na duhet shume shkolla,dituria,e me keto fitohet puna,e cila na duhet per jeten tone.Ardhmeria jone mvaret nga shkolla,suksesi jone jane librat,eshte shkolla,vedni i arte,iargjendte.
Prandaj ne themi se shkolla eshte cerdhe e diturise,sepse jeta e mire,e lumtur,me dashuri,e sukseshme,eshte e mundshme me shkolle.Armet tona jane lapsat dhe librat,te cilat na duhet ta fitojme luften me jeten,me veshtiresite e jetes.

 

Fjalët kyçe: Ese , Ese për shkollën , Shkolla ime Ese, Ese shqip për shkollën, Hartim, Hartim për shkollën, Shkolla ime Ese shqip, Ese të ndryshme shqip

Related posts

Ese për 28 nëntorin

Ese, Ese për 28 nëntorin, Ese shqip

Ese për 28 nëntorin

28 Nëntori është dita më e ndritshme dhe më e rëndësishme e rilindjes sonë kombëtare, në gjithë historinë tonë. Më 28 Nëntor kur Ismail Qemali arriti në Vlorë së bashku me delegatët e Shqipërisë dhe të Kosovës, ku u mblodhën të gjithë përfaqësuesit e kombit shqipëtar. Duke kujtuar këtë çast I. Qemali ka shkruar: ” Një zjarrë i shenjtë patriotizmi kishte pushtuar qytetin ku kisha lindur dhe populli më përshëndeste kudo me entuziazëm dhe gëzim.”
Ishte e vërtetë, ngase ajo ishte dita më e veçantë në historinë e kombit tonë. Duke kremtuar këtë ditë, i pari kujtim që na bie në mend është se një popull ka shpëtuar prej kurthit të robërisë dhe ka filluar të shijojë jetën e lirë duke u përfaqësuar prej simbolit kombëtar- FLAMURIT, Flamurit kuq e zi me shqiponjën dy krenare. Me sa mburrje, madhështi, nderim dhe gaz e shikon çdo sy atdhetari. Në të shohim qëndrimin e patundur dhe burrëror të atyre ushtarëve fisnik që i ka udhëhequr mes luftërave të rrepta, jo për sulme, por për mbrojtje. Në të shikojmë jetën e së ardhmes së këtij kombi, që është dergjur për kaq kohë në kurth i mbuluar me plafin e robërisë, po që kurr nuk ka qenë i mundur për vdekje. Vetëm nën këtë flamur do të prehen në qetësi eshtrat e atyre dëshmorëve që bënë flijimin e tyre, duke luftuar dhe vdekur me nder e lavdi.
Në këtë ditë lavdie, përjetësia dhe krenaria u takon rilindësve, dëshmorëve, partizanëve, martirëve e heronjëve të kombit të cilët ia falën atdheut lirinë, bashkimin dhe demokracinë. Ata ranë për të mos vdekur kurrë, janë mes nesh, në zemrat tona, në mendjet tona, në çdo festë e përvjetor. Ata u bënë hyjnor të shenjtë, sepse me admirim u flijuan pa frikë, me guxim e trimëri. Iu falën kësaj toke të larë e të mbrojtur më gjak ndër shekuj. Me ta sot krenohet një komb, ku krenaria e tyre është si nur i ndritshëm, e diçka që s’ vdes nuk shuhet kurrë, sepse gjaku s’ bëhet ujë. Ata ranë për t’mos u poshtëruar besa, kanunet, atdheu, nderi e kombësia. Si ndalën armët e kundërshtarit as arena e gjaku, dolën ballëndritur kundër pushtuesve të pamëshirshëm. Ne krenohemi me ta, për gjithë atë që e bënë. Për ta vuajmë, para tyre përulemi.
Shumë njerëz humbën familjet e tyre, gjënë më të shtrenjtë në jetë, por jeta vazhdon, ne nuk duhet të dorëzohemi, t‘i humbim shpresat dhe e dini çfarë? Askush nuk mund t’i harroj dëshmorët e atdheut, e kjo vërehet edhe në flamurin tonë kombëtar, i cili ka aromë lirie falë të gjithë atyre që prehen në paqe. Ngjyra e zezë në mes të flamurit po ringjallë të gjitha ato ditë me plotë vuajtje e pikëllime, ato ditë në të cilat nuk donim as të jetonim. E kuqja është gjaku i të gjithë atyre që sakrifikuan jetën e gjakun e tyre për liri atdhetari. Dhe secili duhet të ndjehemi të tillë, sepse e di se çdokujt i mungon dikush, po të mos ekzistonte një gjë e tillë, bota do të ishte përfekte, por kjo nuk është e mundur. Kjo mund të ndodhë vetëm në pafundësië e imagjinatave tona, ngase nuk ka asgjë të përkryer në këtë jetë. Çdokujt i mungon dikush, çdokujt i mungon diçka . Do të donim që gjitha këto të ishin ëndrra, por jo, është një realitet i vyshkur që të bënë të vdesësh ngadalë. Që plagët e zemrës të riten nga pak çdo ditë. Por duhet të përpiqemi, duhet të mendojmë për një të ardhme më të mirë, për fëmijët, familjet dhe të dashurit tonë. Populli ynë ka kaluar nëpër shumë sfida.
Nuk e kam ditur se në botë ka njerëz pa as më të voglën ndjenë shpirtërore, pa as më të voglin dëshpërim. Janë po këta njerëz që para prindërve ua masakruan fëmijët e tyre, vajzat e reja i poshtëruan ne mënyrën më të poshtër që mund të ndodhë. Ngase e dinin se çdo të thoshte nderi për shqipëtarët. Por nuk u dorëzuam sepse gjëja më e shtrenjët për të gjithë shqipëtarët është atdheu, e nëse jeta jonë mbaron duke luftuar për ta mbrojtur atë, është kjo mënyra më heroike për të treguar sa të dashur jemi.
Liria e arritur është vlera jonë dhe pasuria më e çmuar e shoqërisë tonë e cila nuk falet e as dhurohet, por fitohet me shumë punë e përpjekje, gjak e vuajtje brezash.
Po në këtë ditë është ditëlindja e Komandantit Legjendar Adem Jasharit dhe dalja publike e Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës, që u sakrifikuan për vendin tonë dhe janë ngjarje që i dhanë shpirt historisë sonë. Festat e Nëntorit janë festat e krenarisë tonë kombëtare të cilat na dhanë forcë e kurajo për rilindjen dhe rindërtimin e shtetit tonë.
Prandaj po e përmbylli këtë ese, me njërën nga thënjët e Naim Frashërit i cili tha:
Gjithë ç’jemi Shqipëtarë,
Jemi një fis e një farë,
Kemi të tërë një shpresë,
Një gjak, një gjuhë, një Besë!

Valentina Zajmi

Related posts

Ese për Vjeshtën – Vjeshta në qytetin tim

Ese për Vjeshtën

Ese për Vjeshtën

Ese për Vjeshtën

Ditet e nxheta te veres marrin fund shume shpejt. Mbremjet fillojne te freskohen duke na njoftuar se po vjen vjeshta, një stinë ku ngjyra e gjelber e pranveres dhe e veres pak nga pak fillon te shnderrohet ne ngjyre te verdhe te arte dhe ne njgyre kafe te pjekur. Pemet cdo dite e nga pak do fillojne te rrezojne gjethet duke shtruar tapeta te arte. Gjethet e verdha e te kafenjta dhe  kecasin lehte nga kur shkelen nga hapat e njerezve, nje kercitje feshferitese qe te shoqeron ne cdo hap dhe te kujton qe te jesh i vemendshem ndaj ndryshimit te natyres.

Nje nga karakteristikat me kryesore te kesaj stine, eshte fillimi i shirave vjeshtore. Shiu i vjeshtes eshte nje shi i ngrohte, jo i rrembyeshem. Shpesh te krijon kenaqesine te rrish pas dritares e te shohesh si ulet poshte nga qielli litare-litare.

Stina e vjeshtes ne qytetin e Vlores, vjen edhe me ndryshe se ne qytetet e tjera. Sepse perveç zverdhjes se gjetheve te pemeve, shiut te shpeshte, shohim ndryshimet e detit ne kete stine. Deti i Vlores ne vjeshte cdo dite ka pamje te ndryshme. Ne ditet me diell ai eshte me ngjyre dhe te thelle me pak dallge. Te fton te rrish e kundrosh me orë të tëra. Ne ditet me shi, ai ndryshon ngjyrën, ngre dallge, por perseri nuk humbet bukurine.

Darkat e vjeshtes ne qytetin tone jane me te bukurat. Mbremjet buze detit kur mund te shetisesh duke ndjere freskun dhe ndonjehere mornicat e te ftohtit, te jep kenaqesi te vecante. Ajri i mbushur me oksigjen te ndihmon te qetesohesh dhe te harrosh streset e dites. Dallget qe perplasen pa pushim te ndihmojne te reflektosh per punet qe te kane mbetur pa bere, per dimrinqe do te afroje shume shpejt, ndjesi qe te bejne ta shijosh edhe me shume kete stine.

Pervec te tjerave stina e vjeshtes, eshte dhe stina pjekjes se frutave. jane te shumta llojet e frutave qe pasi kane celur lule ne pranvere, kane kirjuar frutin dhe jane kane marre nxehtesine e diellit veror per tú bere gati te vilen ne Vjeshte. Keshtu ne vjeshte ne vjelim rrushiqn, mbledhim dardat, mollet, ftonjte, e perime te tjera.

Vjeshta eshte nje stine ku mamate tona fillojne te bejne zahire per dimer. Ne kete stine behen turshite e ndryshme me laker, patellxhane, recelerat me te gjitha llojet e frutave, apo pastermate me mish viçi e qengji.

Edhe pse ne vjeshte ka shume shira, edhe pse koha fillon te ftohet, edhe pse na duhet t’’i themi lamtumire veres se nxehte, pushimeve, kjo stine na fal shume ngrohtesi me ngjyrat e saj, me shporten e madhe te frutave qe shijojme  me oksigjenin qe na mbush mushkerite. Stina e vjeshtes mbetet nje nder stinet me terheqese dhe emocinouese per ata qe dine te shijojne bukurite qe kjo stine te fal perdite.

Punoi: Aferdita. A.

 

Ese tjetër për Vjeshtën

Nje nga stinet e mia te preferuara eshte vjeshta.Vjeshta me pelqen sepse ka ngjyra te mrekullueshme.Tani vjeshta ka ardhur.Neper te gjithe pyjet ka rene qetesia.Kafshet jane futur ne strofullat e tyre duke pritur ardhjen e pranveres.Shpendet fluturuan dhe iken ne vendet e ngrohta.Pemet jane zhveshur nga gjethet,te cilat kane rene duke formuar nje tapette arte ne gjithe token.Lumenjte te cilet kene qene te qete ,pas gjithe asaj kohe fillojne te rrjedhin me vrull.Flladi i embel e i fresket i vjeshtes qe te perkedhel floket kur ecim rruges per nr shtepi.Shiu i cili nuk dukej me pare,fillon te leshoje disa nga pikat e tij duke ujitur te gjitha bimet.Vjeshta eshte stina ne te cilen nxenesit fillojne shkollen ku takohen perseri me miqte e tyre te meparshem.per mendimin tim vjeshta eshte me te vertete stima me e bukur e vitit

Fjalët kyçe: Ese, Ese për Vjeshtën, VjeshtaEse

Related posts

Ese për Dimrin – Ditë dimri në fshatin tim

Ese për dimrin, Dimri, Ese

Ese për dimrin, Dimri, Ese

Ese për Dimrin

Ese për Dimrin. Pas ditëve të ftohta e me shi, erdhën ditët me acardimrit, i cili e ka shtrirë pushtetin e vet deri në pranverë. Por bardhësisë së borës i gëzohen më së shumti fëmijët. Këtë stinë ata e pritën me padurim.

Një mëngjes më zgjoi një e trokitur e fortë në derën e shtëpisë.Vrapova me nxitim, edhe pse isha pakëz e frikësuar,dola të shihja se ç’po ndodhë.

Një pëlhurë e bardhë e kishte mbuluar tërë tokën. Atë ditë fshati im kishte marrë krejt pamje tjetër.

Mendova se mos ishte ndonjë ëndërr magjike imja apo një realitet.

Trokitjet në derë kishin qenë të shokëve e shoqeve të mia që kishin ardhur të më thërrisnin në lojë me topa bore. Por,duhet ta dimë një gjë: edhe loja duhet të ketë kufi. Duhet të mos e teprojmë e të ftohemi. Për këtë merakosen prindërit tanë. Ata kanë dëshirë e lutje të madhe gjithnjë për shëndetin tonë.

Tanimë fjollat e dëborës binin palë-palë mbi tokë.

Dimri vazhdonte avazin e vetë kurse ne pas lojës duhet të strukemi brenda dhomave të ngrohta…

Shkruar nga: Biondina Musliu – Muzakaj

 

Ese tjetër për Dimrin

Dimri është stina më e mrekullueshme që kam parë.Bora bie me flokët e saj të bardhë duke mbuluar rrugët,çatitë,pemët dhe të gjithë qytetin tim të bukur.Netët me borë,unë rri brenda shtëpisë time,pranë oxhakut të ngorhtë dhe duke ngrënë gështenja të pjekura dhe duke parë televizor.Rri deri vonë duke lexuar libra pranë oxhakut,dhe më pas fle në shtratin tim të butë dhe mbulohem me batanijet e ngrohta.Ndërkohë jashtë bie borë dhe është ftohtë……dhe ndërkohë unë bëj një gjumë të qetë dhe të ngrohtë.Në mëngjes vështroj në dritare qytetin tim,rrugët e të cilit,dëbora u ka shtruar një tapet të bardhë qumështor.Pemëve u kanë rënë gjethet.Nuk ka vend ku mos të ndodhet plaku prej bore.Dimri është një stinë e mrekullueshme,edhe pse është ftohtë dhe se pemët nuk kanë më gjethe!!!

 

Ese tjetër për Dimrin

U zgjova në mëngjes dola te dritarja pashë të gjitha fushat të gjitha malet,kodrat,tokën të mbuluar me një shtresë dëbore të madhe, ajo kishte mbuluar edhe pemët.Pyeta veten sa bukur u dukeshin?Aq bukur të bardha sikur të ishin nga akulli,unë u gëzova shumë kur pashë borën.Të gjithë fëmijët janë gëzuar,sepse luajmë me topa bore,ndërtojme njeri prej bore e shumë gjëra të tjera.Bora shkëlqente shumë,unë dola të luajë me borë dhe me topa bore sepse dimri ka shumë gjëra të veçanta.

 

Ese tjetër për Dimrin

Një batanije e bardhe më ka mbuluar gjithçka.Iku vjeshta.Erdhi dimri.Bora dhe akulli janë përhapur kudo.Degët e ngrira të pemëve varen aq shumë sa prekin dëborën që ka mbuluar tokën.Kur acari dhe dëbora pushojnë,jashtë dalin fëmijtë e vegjël që luajnë me topa bore.Oxhakët e shtëpive zënë të tymosin.Të rriturit fillojnë e dalin për të parë dëborën e butë.Ajo,ndonëse e ftohtë,ngroh zemrat e gjithkujt me dashuridhe mirësi.

Ese për stinën e Dimrit

Po bie shi. Pikëzat e vogla si të hazdisura bien e përplasen me forcë nëpër xhama , Disa trumcakë të vegjël dimëror u strukën nëpër folet e tyre me padurimin për të fluturuar përsëri. Qielli është gri. Ylberet në këtë kohë nuk janë më te pranishëm.Gjethet kanë rënë të tëra si nje qilim shumë ngjyrësh që shkëlen pa kujdes nga kalimtarët. Pikat e shiut nuk bien më qetë si në pragun e vjeshtës por bien te rrëmbyeshëm e të ftohtë. Qyteti u zbraz nga zhurma. Dritat po fiken një nga një. Zogjtë u strukën nëpër rrëza për të kaluar natën.
Mbrëmja ra. Qetësi…
Shiu bie me flokë dëbore ngatërruar. Bora e parë po shtron rrugët . Melankolia e vjeshtës i ka lën vendin mjegullës së ftohte të dimrit. Ëndrrat tona po vaken po zbehen nga pak për tu rikthyer në pranverën e ardhshme. Zyrtarisht jemi në dimër . Sa bukur mendova me vete. Ky dimër i ftohtë ka bukurinë e tij që të magjeps.

 

 

Burimi: Rapitful

Fjalët kyçe: Ese, Ese për Dimrin, Dimri, Ese për stinën e Dimrit

Related posts

Ese për Pranverën – Ese të ndryshme

Ese për Pranverën

Pranvera është  një ndër stinët më të bukura dhe më të gëzueshme për ne.

Ajo fillon me ikjen e dimrit dhe mbaron me ardhjen e Verës.

Pranverë fillojnë të lulëzojnë pemët, lulet etj.

Në këtë stinë ditët zgjaten ndërsa netët shkurtohen duke i falur më shumë lumturi fëmijëve.

Njerëzit në këtë stinë fillojnë të vishen me rroba më të holla dhe me ngjyra më të hareshme , dallëndyshet kthehen fluturimthi dhe fillojnë të zgjedhin shtëpitë më të denja për foletë e tyre.

Është kënaqësi që të zgjohesh në mëngjesin e kësaj stine me anë të cicërimave të këtyre zogjve kaq të mrekullueshëm.

Në këtë stinë moti fllon të nxehet dhe Dielli del me rrezet e tij të arta ndërsa qielli merr ngjyrë të kaltër dhe si zakonisht retë hapen dhe ia lënënvendin disa reve plot me ngjyra me forma të ndryshme etj.

 

Ese tjetër për Pranverën

Pranvera”është një stinë e bukur ku natyra fillon të ngjallet e të gjelbërohet,moti fillon të ngrohet jetë e re fillon të afrohet.

Çdo mëngjes kur zgjohem kënaqem kur shikoj rrezet e diellit që bien në dritare dhe kënaqem poashtu kur dëgjoj cicërimën e zogjve.

Kjo stinë e gëzon çdokënd me gjallërinë dhe bukurinëe saj.

Zogjtë gëzohen shumë sepse tani e kanë më të lehtë jetën,ushqimin dhe strehimin.Disa prej tyre(zogjtë shtegtarë) kthehen nga vendet e largëta si: dallëndyshja,lejleku etj.

Bariu është shumë i gëzuar sepse tani ai ka ku ti kullos bagëtinë dhe ta ruaj më lehtë atë.

Bujku fillon ta mbjellë misrin,domatet,patatet e perime dhe pemë tjera të ndryshme që janë të nevojshme për jetesën e njeriut.

Unë e dua këtë stinë sepse është tejet e bukur dhe në mua ngjall dashuri dhe lumturi shpirtërore.

 

Ese tjetër për pranverën

 

Pranvera” erdhi.Ditët tani janë më të gjata.Motiështë më i ngrohtë.Borë ka vetë në maja të larta të bjeshkëve.

Tani në vend të borës shpesh bie shi.Përrojet dhe lumenjtë vërshojnë fushat dhe arat.

Nën kaçubat dalin lajmëtarët e pranverësluleboradhe vjollca.

Ariu zgjohet nga gjumi dimëror.

Fëmijët i gëzohen pranverës.Dalin në natyrë.Mbledhin lulelivadhe e fusha.Ato ua dhurojnë më të dashurve të tyre.Pyjet dhe ograjatgjallërojnë nga cicërima e zogjve.

Zogjtë shtegtarë vijnë nga viset e nxehta.Ata i bëjnë foletë për të vegjëlit e tyre.

Fushatpranverë janë plot bujq.Ata lëvrojnë arat.Nga puna e kopshtarit në pranverë kemi qepë,spinaq,sallatë e perime të tjera.

pranverë njerëzit veshin rroba të lehta.Ushqimiduhet të jetë më i pasur me pemë dhe perime.

Në këtë stinë çdo gjë lulëzon.

 

Lexo edhe : Ese për 28 nëntorin

 

Related posts

Ese për shëndetin – Pasuria më e madhe është shëndeti

Ese për shëndetin - Pasuria më e madhe është shëndeti, Ese shqip

Shëndeti është gjëja më e çmuar që ka njeriu, por, për çudi, në
jetën e përditshme ai vlerësohet më pak se shumë gjëra të tjera. Shumica
e njerëzve e kuptojnë vlerën e shëndetit vetëm kur e humbasin atë dhe
krejt papritmas ndërgjegjësohen për faktin që po nuk pate shëndet nuk ke
asgjë.

Një proverb Italian flet më së miri për këtë: “Ai që gëzon shëndet
mirë, është i pasur, edhe pse nuk e di një gjë të tillë”. Megjithse, sa
kohë jemi mirë, rrallë mendojmë për shëndetin tonë, ne kujtohemi për
vlerën e tij sa herë na zë gripi rruga, ose sa herë na duhet të zëmë
shtratin. Kur sëmuremi, e vetmja gjë që duam është të shërohemi. Asgjë
tjetër nuk na hyn në sy!

Shëndeti i mirë është një dhuratë që nuk ka çmim: është diçka që ne e
gëzojmë përditë. Përveç kujdesit që duhet të tregojmë për ta ruajtur
atë, nuk duhet të harrojmë kurrë që të tregohemi mirënjohës në mënyrë që
të vazhdojmë të jemi të shëndetshëm.

Related posts